एकामागून एक

लाटा येत राहिल्या किनाऱ्यावर, 

पाहिलाच नाही कधी 

तो किनारा वा लाटा, 

येतच राहिल्या त्या, 

एकामागून एक 

'चांदणे शिंपीत जाशी' ऐकता ऐकता 

पुढे सरकली वेळ, 

हलले घड्याळाचे काटे, 

एकामागून एक 

घड्याळ, टेबल, 

खुर्ची, पेन,

अजूनही सारे तिथेच 

पालथी घातली गेली शहरे, 

एकामागून एक 

गर्दी, गोंगाट, गडबड 

सवय झाली सर्वांची, 

गर्दीमध्ये दिसले चेहरे अनेक, 

काही आपले, काही अनोळखी, 

एकामागून एक 

 सुगंध मोहक-

राहिला दरवळत

फुलांमधून चाफ्याच्या

शोधत राहिल्या नजरा त्यास 

एकामागून एक 

आलेली पावसाची सर,

हुरहूर बराच वेळ

काहीतरी मागे राहतंय,

राहिले येत विचार,

एकामागून एक 

 किनारा अजूनही दूरच आहे 

 खळाळणाऱ्या लाटा, आकाशाचे रंग,

 पायाखालचे रस्ते, गर्दीतील चेहरे 

 राहतायत काही , बदलत जातायत काही, 

एकामागून एक.

-चैतन्य 

One After Another…

Bursting waves, the distant shore,
I never truly saw it.
They kept arriving,
One after another.

Moonlight shimmered,
As if praising the earth.
Time slipped away,
With the ticking of the clock,
One after another.

The clock, the table,
The chair and the pen,
Still standing where they were.
Cities were turned upside down,
One after another.

Crowds, noise, the constant rush,
Habits slowly formed.
Within the crowd,
Faces known and unknown,
One after another.

A captivating fragrance,
The air felt alive.
Perhaps champa flowers.
Eyes searched for its source,
One after another.

The lashing of rain,
An emotion within-
Something feels missing.
Thoughts kept wandering,
One after another.

The shore is still far away.
Waves, colours of the sky,
Roads and faces in the crowd,
Some remain, some keep changing,
One after another...

- Chaitanya